SENSİZLİK...

Sensizlik, çöktü üstüme gülüm;
yaşarken ortasında geceyi.
Tuttu yine kahpe titremeler,
çalkalarcasına benliğimi.
Her zaman olduğu gibi,
Git derim, gitmez...
İllaki sarsacak, yine hatırlatacak;
Masum gülüşlü tavrını.
Oysa...
Ben bilirim: öteki yüzünü gülümün.
Kaptırınca seyrine, masum gülüşlü tavrına, kendimi...
Çıkacak canım burnumdan!

Geceler, gelir üstüme gülüm;
yaşarken ortasında sensizliği.
Çalıyor kapımı gölgeler,
bekliyorcasına hayalini.
Her zaman olduğu gibi,
Gel derim, gelmez...
İllaki nazlanacak, yine kahırlatacak;
Masum sevdalı kalbimi.
Oysa...
Ben bilirim: öteki yüzünü kalbimin.
Kaptırınca seyrine, masum sevdasına, gönlümü...
Çıkacak canım ağzımdan!
Ve ben öleceğim...

Cengiz BOSTAN
İnş. Müh. (1978) Karagümrük - 17.7.1995 / Saat 02:30